H.R.

Kendimi Howard Roark'ta görüyorum; tamam onun kadar idealist değilim, hatta gayet de şikayetlerde bulunan versiyonuyum ama bi sempatim var bu karaktere...

Okumalar

Son bir ay ve Amerika öncesi bolca Ayn Rand ve H.D.Thoreau...

iyi okumalar...

Aylar sonra

Aylar sonra O'ndan haber almak ve Facebook-inbox'ımda yer alan bir message. Beni özlemiş. Ne kadar uzun zaman oldu haber almayalı. Yazdım cevap ama hala şoktayım. Dondum ve gözyaşımı zor tuttum. Ne kadar değiştiğimi görmesini isterdim. Sadece yapabildiğim küçük bir hayalle bir tren istasyonunda sarılışımız. Geçen sene 25 nisanda onu görmüştüm ve olaylı bir şekilde ayrılmıştım evinden. Son görüşüm olduğunu biliyordum ve sonrası içine girmiş olduğum depresyon ve Elise'nin dostluğuyla bazı şeyleri atlatabilmem; sonrasıysa Kai-dostluğumuz-uçışan hayaller ve geri dönüş.

Tanrım n'olur gideyim buradan artık!

Yine yarım biten bir yazı...

Son gelişmeler

Bazı şeyler değişiyor; gelecek sene son yılımı Hacettepe Universitesi-felsefe bölümünde okuyacağım ve bu yaz Amerika için vizemi almış bulunmaktayım ve sırada gelecek yaz uğraşları var... Herşey yorucu ama güzel olacak...

Kurtarılmış Şehir

Uzun süredir bu konudaki düşüncelerimi yazmak istiyordum ve dün de başlık aklıma gelince ilk fırsatta yazayım dedim. Bir şeyler söylemek istiyorum İzmir hakkında. Ne garip bir şehir; tamam kabul ediyorum kibar insanlar, güneşli havalar ama ben "Türkiye'nin en modern şehri" olarak gözüme sokulmasından rahatsız oluyorum. Modernlikten anlaşılan Sevinç pastanesinde oturan cool yaşlılar mı yoksa Alsancak'ta lüks mağazalarda alışveriş yapan ve burnumu parfüm kokularıyla rahatsız eden mi? Kulenin resmini her yana koyup bakın çok tarihsel-kültürel ortamımız var denilmesi nedeniyle mi? Peki bu insanlar Bornova merkezde mini etekle dahi yürünülemeyeceğini bilmiyor mu? Gidilen bir kültür-sanat etkinliğine kaç kişinin gelindiğine göz atılmıyor mu? Kabul ediyorum klasik bir Avrupa şehriyle yarışabilir ama lütfen kimse bana "en" kelimesini kullanarak gelmesin.

Sonuç; ben seviyorum bu şehri ve rakı eşliğinde Kordon'da oturup sohbet etmek uzun süredir istediğim bi şey ve neden gitmek istediğimi de bilmiyorum buradan. Ama modern ve modernlik kelimelerini kalıplaştırıp şehre yüklemeyin. Zaten gitgide Evropalılaşacaz deyip ne yaptıgını bilemez ülke olduk. Örneğin okula Avrupa Egitim Sistemi'ni getiriyorsun; süper-ötesi reklamlar yapıyor, cıkıp gençlere nutuk çekiyorsunuz ama öğrenciler hala mı ezber sisteminde saçmasapan şeylerle ugrasıyor onu geçtim biz Türkiye'nin en büyük üniversitelerinden birinde oturacak yer bulamıyoruz. Demek istediğim; etegini mini giymek ve yolda rahat yürümek de modernlik degildir ve ben bunun beyinde olabilecegine inanıyorum. Bu kadar devasa degisimler bir yerde gercekten güzel; belki bu modern şehirlerinizde bilinçili insanlar tarafından onaylanabilir; peki ya içselleştirme? Bu bizim ülke için çok zor işte.
İzmir'e bakınca metrosu Avrupa'nınkiyle yarışabilecek düzeyde; peki ona tükürüp, tekme atanlar, sıraya girmeden binenler. Modernliğin içselleştirilmesi insanda olabileceğinden benim gözümde metronun güzelliğinin pek bir önemi kalmıyor. Ha deniyor ki neden bu kadar seviyorsun Almanları ve neden takdir ediyorsun Avrupalıları? Sizce bu nedeni olamaz mı? Tabii orda da kokuşmuşluk var ama ben onların az bir çogunlugu da olsakendine özgülüğünü çok sevdim diyebilirim. Ben gerçekten bu değişimi destekliyorum ama olan sonradan görme kavramının karsımıza çıkmasına neden oluyor. En cool parfümleri kullanabilirsiniz, en pahalı cep telefonlarını alabilirsiniz ama çok afedersiniz bunu bana modernlik altında sunamazsınız! Anlatmak istediğimi anlatabildim mi bilmiyorum ama en azından kafamdakileri döktüm bir kenara... Huhh.

Güneşli Günler

İşe başladım; bizim okulun 50. yıl sanat köşkü'nde. Burayı çok seviyorum; sevimli insanlar var. Yaptığım extrem birşey yok ama sınav zamanı olması biraz tedirgin etti. Onun dışında sınav konusunda geçen döneme oranla daha rahatım. Havaların güzelleşmesi pozitifd etki yarattı diyebilirim ve bir de bu dönem zor dersleri seçmemem. Nilgün Hoca ile ilişkilerimin düzelmesi ve iki tane sunum almam epey motive etti. Kitap okumaya başladım ama hafızamın azizliğine ugramıyor degilim. Yakınlarda vize görüşmesi için İstanbul ve Farabi sonuçları. Birkaç proje için cevap beklemeler. Nisan stresli ama tatlı stres. Bunun dışında Almanya'da H.Arendt dersini aldıgım ve en sevdiğim ki dünyalar tatlısı hocamdan gelen emaili paylaşmak istiyorum. Sanırım çok şanslıyım Elise ve onun gibi insanlara yaşamımda yer verdiğim için...

Dear Mrs. Temocin,
thank you very much for your friendly E-Mails and for your very nice postcards in the pretty, colorful envelope of Izmir with the greetings from you and Elise! It was a great surprise for me and a positive encouragement for my life and work. The postcard of Ölüdeniz looks like paradise and Istanbul must be an impressiv city!My answer to you is very late: I feel really sorry for writing so late!In winter I had to go to hospital in Schwitzerland because of some difficult problems with my leg and foot. I had an operation and now I have still therapy here in Cologne. But I feel better, and next week I can teach at the university - one seminar (Schiller).I remember you and Elise as two very kind and smart students with a wonderful friendship. I wish you good luck for your final exam and for your plans in future!We keep in touch, and I appreciate to hear from you. I am really interestet in your way.Please say "hello" to Elise! I wish you and Elise all the best and send you grettings from Cologne

Müzik

Dün, olağan olarak aklıma geldiği gibi en sevdiğim isimler geldi beynime ve hiç düşünmeden sıraladım isimleri; Nick Cave, Leonard Cohen, Sigur Ros, Pink Floyd, Einstürzende Neubauten, Tom Waits… Farklı ülkelerden farklı isimler hayal dünyama işleyen. Bu listeye Arcade Fire, Björk, Noir Desir, Beirut vs isimleri de ekleyebilirim. Hayatımın fon müziği olan çeşitli post rock grupları. Bu büyülü dünya beni içine çekiyor. Bu noktada beni etkileyen Rousseau’nun sanat hakkındaki görüşlerinde yanıldıgını söyleyebilirim. Biraz daha insanlaşmıyor muyuz? (Rousseau demişken sanırım felsefe tarihinde bana en yakın isim diyebiliri ki özellikle eğitim konusunda! Bu konuyla ilgili blogda uzunca yazmayı arzuluyorum). Klasik müziği anlayarak dinleme etkinliğine gidiyorum okuldaki ve gerçekten faydalı oldugunu düsünüyorum bende. Müzik ve uykunun ruha iyi geldiği kanısındayım, en azından benim için