Ulke ve Insanlari

Kalem goze de batar, kagida da, kalbe de.

Goze batar oldurmekten beter eder ulkenin insanlarini.

Kagida battiginda kalem, acilan deliklerden ulkenin manzaralari dokulur tek tek.

Peki ya kalp? Sorgulatir, susturur ve bir sekilde acitir bir yerlerden hem de kanatmadan. Ne olacagini dusunursunuz? Insanlarini ve yasanmisliklarini, pek mutlu olmayan tarihlerini, gelecegi somurulmus ulkenin vaadlerle suslendirilmis haberlerini… Toplumsal gercekliklerimizi bir yazgiymiscasina one suren zihniyetin evlatlari olarak, kanla sulanmis topraklarin davasi bize uygun gorulmus. Ya simdi? Insanlar oluyor hem de hicbir cevap, cozum bulunmadan. Birseyler degisiyor, gozumuz acik olmadan, sorgulayamadan. Baska masallara yoneliyoruz, kalemin daha saf oldugu, daha umut dolu kelimelere dili varan. Her yerde konusuyoruz son gunlerde, yapabildigimiz tek sey bu olsa gerek. Sucluyoruz, kiziyoruz, hayal kuruyoruz ama hep bi yandan kalemin en sivri ucu acitiyor. Acitiyor ki yazip cizenler hapse gidiyor tek tek. Acitiyor ki gozumuz kor edilmeye mahkum. Hain oluyorsunuz bu ulkede, fasist, insan turune girmeyi haketmeyen bir yaratik. Dusman oluyoruz birdenbire ve tarih hesaplasmasina birakiyoruz icimizdeki nefretleri. Kalem bicak olunca kesiyoruz doganin ellerini. Bicak aslinda bicak olunca kaybediyoruz tum masumiyetimizi. Intikam dolu yuzlerle bedenimizden cikariyoruz ofkemizi.

Sen, “O” olunca insani degil insanligimizi yitiriyoruz. Yazilan sarkilarimiza nefret sucunu yukleyerek melodilerimizi gezegene gonderiyoruz. Biz ile baslayan sarkilar savrluyor, savruldukca bozguna ugruyor.

Iste anlatmak istedigim kalbimize batan kalemi iktidar savasina cevirmemiz. Bu iktidar savasinda oz varligimizi yok ediyoruz. Aydinligin parladigi yolu degil kirli ideolojilerin kaybedilmis aurasini takip ediyoruz. Degisimi ve donusumu ideolojilerin tutsakliklarina emanet rdiyoruz. Biz yapiyoruz bunlari hem de kalemimizin en sivri haliyle.

Yuzumu Hamlet`e ceviriyorum, karakterlerdeki iktidar tutkusuna. Butun degerlerini hice sayarak iktidar ugruna olduren, topragin gozu doyurmayacagini bilmeden.  Paradokslarimizi yasadigimiz ulkenin birer yabanil efendileriyiz biz. Modernligin uzerimizdeki iktidari altinda…