Uzay kampında başlayan ve aylarca süren maceram devam ediyor. O kadar güzel anılara sahip oldum ki; şuna inandırdım kendimi; bir psikolog gibi olabilirim. Yaramaz çocuklar dışında (ki son zamanlarda hep akıllılar denk geliyor benim takımıma) gayet güzel anılara sahip oldum; çoğuyla iletişimimiz iyi. Pınar abla-hocam-öğretmenim diye sesleniyorlar (Ben Pınar Abla'yı tercih ediyorum) Çocukları gözlemliyorum. Çok zeki yeni nesil. Hepsi kolej öğrencisi olduğu için bazen işin eğlencesine bakıyorlar; ama öğretmek için de çabalıyorum. Simülatörleri seviyorlar. Yemek sonrası Our Space'de (kantin) konuşma fırsatımız oluyor. Ayrıca yaz için gelen Amerikalı eğitimciler var. Onlarla muhabbet iyi; güleryüzlüyüz birbirimize. Temmuzda İzmir'deyim (kampta çalışmnak ve Almanca kursu için); ağustos belli değil ve sonra... Dün Polonyalı öğrencilerle takıldım kapmta, fransızlar ve ispanyollar da geldi, bugün de İsrailliler var. Salı günü Fransızlarla pratik yapacaz.
Güzel anıları paylaşmak umuduyla...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder