Aynılık

Benim güzel dostum merhaba
Parti maratonu sonrası kendi odamda son gunlerimi gecirerek ve heyecanla yazıyorum. Dikkat ettim de aynı cümleleri kuruyorum ki bu satırları okuyanlar, sonunda pek ilginc bir şey elde edemiyor. Anlayabilirim. Hep aynı duygu yogunlukları ki zıtlıkları ve celişkilerin endişesini yaşadıgım ve buraya aktardıgım icindir diye düşünüyorum. Yakın arkadaşlarım renkli bir insan oldugum görüşünde. Cok konuşup, cok fazla gülümsediğimdendir herhalde. Ama ben hep aynıyım; hayır bu bir rol değil sadece kişisel ruh halimi pek fazla yansıtmama istegimdir yalnızca. Mutluyum, huzurluyum, iyi arkadaşlarım ve ailem var, sağlıgım yerinde, arada bi aşık oluyorum, güzel şeyler yapıyorum ama...
Hatırladım da nereye gidilirse gidilsin kişinin kendisini de götürdüğü gerçeğini. Hayatımı degistirsem de ilginc derecede bi düzen arıyorum. Yaz sonu İzmir'e dönünce yapacaklarımın, planlarımınn esiri oluyorum. Burda tutunmak, orda direnmek... İkisi için de mutluluk hissetmek ama Türkiye'den bir öcüymüşçesine kaçmak! Nereye gidersem gideyim şehirler arkamdan geliyor; aidiyetlikten pek haz almasamda. Şairler hep dogruyu söylüyor anlaşılan.