Bugün ilk kez elime aldıgım pankart ile Köln Katedrali'nin orda internet sansuru icin bulunduk. Amacımız güzel sekilde derdimizi anlatıp ve basına vermek icin fotograf-video almaktı. Peki yıllarca Cumhuriyet Yürüsleri dısında (babamın seker hastası haliyle tek basına Adana'dan Ankara'ya gitmesi benim icin etkileyiciydi ve gurur vericiydi) hicbir yürüyüse, protestoya, eyleme daha önce inanmayan ve katılmayan ben, neden ordaydım? Bu soruyu sormusmuydum öncesinde? Evet sormustum ve cevabını da verebiliyorum! Artık gercekten sesimi cıkarmak istiyorum ve aslında duyurmak. Cünkü cok fazla hakkımın yenildigini ve benim gibi düsünen nice insanın yeterince tüketildigini düsünüyorum. Masa basında oturup ya da Facebook'ta karsıtlıgını savunmak yerine üsüsemde gittim oraya. Bilincli gittim, söyleyecek iki cift lafım var diye gittim, umutsuz olsamda vicdanımı rahatlatmak icin gittim, ilerde o ülke icin ne yaptıgım soruldugunda cevap vermek icin gittim. Yalnız olmadıgımı, olmadıgımızı görmek icin gittim. Düsünüp-sikayet etmek yerine, harekete gecmek icin gittim. Bikac akıllı insanla dönecegimiz güzel ülke adına konusmak icin gittim...
Umutsuz muyum? Her zamanki gibi. Ama ben bugün bunu yaptım. Annem-babam gurur duysun ya da duymasın, ben bunu internet özgürlügümüz icin yaptım, yine olsa yine yaparım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder