
Bikac gündür durmadan Redd dinliyorum ve 21 albümü en güzel albümlerden biri bana göre. Şarkılardaki ruh hali ve reflex soyle; bi yerden müzik geliyor ve öylece duruyorsun. Sözleri yakalamaya calısıyorsun ama basit değil. Plastik ciceklere ve yasadıgımız cagın plastikligine mi kafa yoracaksın yoksa kendi kendine yarattıgın icindeki ve hatta kulagındaki astrotanrıya mı? Cocuk olmayı isteyip; Peter Pan'ı anmak gibi. Sanırım bu şarkılar 'Varolmayan Ülke' ye götürüyor olsa gerek; ya da müzik, sözlerle hatta ritmlerlerle yaratıyoruz biz bu ülkeyi. Tesekkurler güzel ve kaliteli müzik icin...
kapak tasarımı da ilginç :)
YanıtlaSil